تحصیلات پایه

پایه ابتدایی 4 سال است. سپس نوبت به مقطع متوسطه میرسد که به 2 مرحله – متوسطه مقدماتی بمدت 4 سال و متوسطه پیشرفته بمدت 4 یا 5 سال تقسیم میشود. در مقطع متوسطه عمومی، 3 دوره اختیاری - فشرده ، عمومی و آکادمیک – تدریس میشود. دوره آکادمیک دارای گرایشهای عمومی ، علمی و اقتصاد داخلی است. مقطع متوسطه پیشرفته 4 یا 5 سال است. دوره آکادمیک در این مقطع دارای 4 گرایش است (عمومی، علمی، اقتصاد داخلی وعلمی/ تخصصی ). دوره متوسطه حرفه ای 5 سال بطول میانجامد. کلیه دوره ها به اخذ گواهینامه پایان تحصیلات متوسطه (دیپلم دبیرستان)، که جواز ورود به مقطع آموزش عالی بشمار میرود، منتهی میشود. فارغ التحصیلان دبیرستان، بواسطه برخورداری از این مدرک، مجاز به ادامه تحصیل در دانشگاه و مدارس عالی میباشند. فارغ التحصیلان هنرستان (دوره متوسطه حرفه ای) میتوانند، جهت راهیابی به مراکز آموزش عالی، در آزمون سنجش شرکت کنند (بر اساس ضوابط جدید شورای ملی کشور). برای فارغ التحصیلان هنرستان و کالج های حرفه ای (شامل کالج های پرستاری و فنی پزشکی) گواهینامه پایان تحصیلات متوسطه فنی و حرفه ای صادر میشود (پس از قبولی درآزمون نهایی).

تحصیلات عالی

خدمات آموزش عالی در اطریش توسط دانشگاهها (شامل دانشگاه هنر) و دانشگاههای علمی کاربردی (که از سال 1994 میلادی روی کار آمدند) تامیین میشود. در این میان میتوان به آکادمی ها (مانند کالج تربیت معلم) نیز اشاره داشت. در اصلاحات سال 2002 (1381)، رابطه بین دانشگاه و دولت مورد بازنگری قرار گرفت. دانشگاهها متعلق به دولت میباشند و دولت بودجه مورد نیاز آنها را تامیین میکند. دانشگاهها در اداره امور داخلی و تبعیین جایگاه علمی خود کاملا مستقل عمل میکنند.

هر مرکز آموزش عالی، طبق قانون، دارای هیئت علمی متشکل از چهره های برجسته اجتماعی است (از بخش عمومی و خصوصی). هیئت علمی همچنین مشاور وزیر آموزش، علوم و فرهنگ در امور مربوط به دانشگاه و تدابیر نظارتی است. رؤسای دانشگاه توسط مجمع دانشگاه انتخاب میشوند. وزارتخانه فقط در امور حقوقی نظارت دارد و مسئولیت اصلی آن متوجه سیاستگذاری راهبردی و تحقیقات است. آموزش عالی، طبق قانون، به مقاطع مختلف تقسیم و وظیفه اجرای آن به مراکز معین تفویض شده است. مقررات پذیرش و صدور مدرک تحصیلی نیز در قانون پیش بینی شده است. بر اساس قانون ارزشیابی دانشگاهی (مصوب 1999)، مدرک رسمی برای فارغ التحصیلان دوره های آموزش عالی در مراکز خصوصی از سوی شورای ارزیابی صادر میشود.

مراحل تحصیلی

مرحله اول دانشگاهی (لیسانس ): برنامه های تحصیلی دانشگاههای خصوصی به دو دسته تقسیم میشود؛ برنامه های دولتی و برنامه های مستقل. در اینجا به تشریح برنامه های دولتی، که بطور همزمان در دانشگاههای دولتی اجرا میگردد، اکتفا خواهد شد. دوره کارشناسی مختص تعداد معدودی از رشته ها است. دانشگاهها و دانشگاههای علمی کاربردی مجاز به برگزاری دوره های ناپیوسته کارشناسی/ کارشناسی ارشد میباشند. گواهینامه پایان تحصیلات متوسطه (دیپلم دبیرستان) و مدرک تحصیلی مدارس غیر متوسطه جواز راهیابی به مقطع کارشناسی است. شرط ورود به دانشگاههای علمی کاربردی، علاوه بر دارا بودن مدارک یاد شده، قبولی در آزمون ورودی (در دروس عمومی) این مراکز نیز هست. 2 نوع برنامه آکادمیک وجود دارد؛ برنامه جامع که به اخذ نخستین مدرک آکادمیک میانجامد و برنامه مقطعی که به اخذ گواهینامه پایان دوره منتهی میشود. دوره کارشناسی 6 نیمسال بطول میانجامد و با تنظیم حد اقل 2 پروژه کتبی و شرکت در آزمون نهایی پایان میپذیرد. به فارغ التحصیلان مراکز علمی کاربردی مدرک لیسانس علمی کاربردی تعلق میگیرد.

مرحله دوم دانشگاهی (فوق لیسانس):
 مقطع کارشناسی به 4 مرحله دیپلم کارشناسی ارشد و فوق لیسانس تقسیم شده است.

دوره دیپلم کارشناسی ارشد: برای شرکت در این دوره نیازی به گذراندن دوره کارشناسی نیست. ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد جهت اخذ دیپلم کارشناسی ارشد منوط به دارا بودن گواهینامه پایان تحصیلات متوسطه (دیپلم دبیرستان) یا مدرک تحصیلی مدارس غیر متوسطه است. شرکت در دوره دیپلم کارشناسی ارشد در دانشگاههای علمی کاربردی مستلزم برخورداری از مدارک فوق الذکر و کسب قبولی در آزمون ورودی در دروس عمومی است. برنامه آکادمیک به 2 دوره تقسیم میشود؛ دوره جامع برای کسب مدرک آکادمیک و دوره مقطعی برای اخذ گواهینامه. دوره جامع 2 تا 3 مرحله دارد. هر مرحله دارای آزمون نهایی (بعنوان مثال، آزمون دیپلم پزشکی ) در یک یا چند درس ضروری است.
 تنظیم پایان نامه از دیگر ضروریات دوره های جامع میباشد. دوره های جامع عموما بین 8 تا 10 نیمسال تحصیلی بطول میانجامد. مدت دوره جامع در رشته پزشکی عمومی، دندانپزشکی، دامپزشکی و اکثر رشته های هنر 12 نیمسال است. دوره جامع به اخذ مدرک دیپلم کارشناسی ارشد ( بعنوان مثال، دیپلم کارشناسی ارشد مهندسی و دیپلم کارشناسی ارشد پزشکی ) منتهی میشود. در دانشگاههای علمی کاربردی، به فارغ التحصیلان مدرک دیپلم کارشناسی ارشد علمی کاربردی ( بعنوان مثال، دیپلم کارشناسی ارشد مهندسی علمی کاربردی ) تعلق میگیرد.

دوره فوق لیسانس: شرط شرکت در این دوره دارا بودن مدرک لیسانس است. برنامه آکادمیک به 2 دوره تقسیم میشود؛ دوره جامع برای کسب دومین مدرک آکادمیک و دوره مقطعی برای اخذ مدرک فوق لیسانس تخصصی . دوره فوق لیسانس 1 تا 2 سال بطول میانجامد و به تنظیم پایان نامه و شرکت در آزمون نهایی ختم میشود. به فارغ التحصیلان دانشگاههای علمی کاربردی مدرک فوق لیسانس علمی کاربردی (بعنوان مثال، فوق لیسانس مهندسی علمی کاربردی ) تعلق میگیرد.

مرحله سوم دانشگاهی (دکترا ): دوره دکترا فقط در دانشگاهها برگزار میشود و حداقل 4 نیمسال تحصیلی بطول میانجامد. شرط ادامه تحصیل در این مقطع دارا بودن دیپلم کارشناسی ارشد یا فوق لیسانس از دانشگاهها یا دانشگاههای علمی کاربردی است. تحقیقات مستقل از ضروریات دوره بشمار میرود. داوطلبین اخذ مدرک دکترا ملزم به تنظیم رساله و قبولی در آزمون شفاهی آخر دوره میباشند. رساله باید به تایید 2 نفر از اساتید و کمیسیون ممتحنین برسد. دانشگاه هنر، در مقطع دکترا، دارای سهمیه محدود است. دانشگاهها مجاز به برگزاری دوره های پی.اِچ.دی در برخی از رشته ها هستند. دوره مزبور 8 نیمسال تحصیلی بطول میانجامد و به دو مرحله مطالعاتی و علمی تقسیم میشود.

مرحله سوم دانشگاهی ( فوق دکترا ): مدرک فوق دکترا به محققین برجسته و صاحبان آثار علمی منتشره اعطاء میشود. مدرک فوق دکترا یک مدرک آکادمیک بشمار نمیرود و صرفا یک مدرک خاص دانشگاهی است.